Barth & Ineke go Belize

We moeten Moonracer helaas verlaten vandaag. Eerste stop is wederom de vlinderranch van een Nederlands echtpaar. Nu is het wel open. We worden rondgeleid door een van de medewerkers. We beginnen met de kast waar de poppen van de verschillende vlindersoorten hangen. We krijgen uitleg over de duur voordat de poppen openbarsten, de voorkeur voor planten waarop de vlinders hun eieren leggen en we zien alle soorten vlinders in de vlindertuin. Na deze rondleiding worden we opgevangen door Tineke Meerman, de vrouw van het Nederlandse echtpaar. Ze laat ons alle stadia van eitje naar rups van de blauwe morpho zien. Zeker de moeie waard deze stop, we leren veel bij over de vlinders. Bij Belmopan draaien we de Hummingbird Highway op. Deze weg naar het zuidoosten van Belize moet de mooiste route van het land zijn. En ondanks de bewolking is het dat ook. De weg kronkelt door afwisselend jungle en citrus boomgaarden.   We hebben eerst St. Herman’s Cave op de wenslijst staan. Deze grot is een v...

Wat een geweldige plek om wakker te worden is deze casita! Vanaf het moment dat de zon opkomt worden we getrakteerd op een geweldig concert van talloze vogels!  Gisteravond hebben we het plan opgevat om toch naar Caracol, de grootste en belangijkste Maya ruïnes van Belize te gaan. Het is een flinke autorit over een slechte weg en we hebben er benzine voor nodig, we hadden het niet gepland en we hebben niet genoeg in de tank. En Tom en Marge moeten ons nog een avondje extra kunnen hebben.  De benzine blijkt geen probleem, in het kleine dorpje San Antonio op tien minuten rijden van Moonracer Farm moeten we wat benzine kunnen krijgen. En ook een extra overnachting blijkt geen probleem. Het blijkt wel wat lastig om me los te rukken van de kolibries, die inmiddels in groten getale om ons heen zoemen. Tom en Marge zijn een bijna een euro per dag kwijt aan suiker om de nektarbakjes altijd gevuld te houden, zoveel wordt er van geconsumeerd!  Het lukt me toch om de kolibries (e...

Na een mislukt ontbijt (de melk die we voor onze cornflakes hadden gekocht blijkt zuur) zetten we koers naar alweer een grens: ditmaal die met Guatemala. We zitten er maar een paar kilometer vanaf dus is het leuk om naast de Mexicaanse grens ook even hierheen te rijden.  Na dit hoogtepunt (nou ja…) gaan we naar Xunantunich (spreek uit shoe-naan-toe-nietsch), ongeveer de meest toegankelijke maar ook een van de meest indrukwekkende maya-ruïnes van het land. Om er te komen moeten we eerst weer met een hand-aangedreven pontje over de Mopan rivier en rijden dan de heuvel op naar de ruïnes.  Xunantunich is mogelijk al zo’n 1000 jaar BC bevolkt geweest maar de grote bouwwerken stammen uit de 7e eeuw AD. Zo’n driehonderd jaar later werd ook deze stad verlaten door de Maya’s.  Het mooiste en hoogste bouwerk is El Castillo, de 40 meter hoge tempel die als begraafplaats voor de voorouders is gebouwd. Bovenop de tempel hebben we een fantastisch 360 graden uitzicht over de andere b...