Barth & Ineke go Belize

Om half negen melden we ons bij Frenchie’s. Onze instructeur is Joey. Hij is erg aardig en ontspannen, twee fijn eigenschappen voor een instructeur. We maken kennis met de derde cursist, een Canadees die her en der in de wereld bommen onschadelijk maakt. Voor onze eerste duik sinds twee jaar (de laatste was in 2015 op de Malediven) gaan we mee met een groepje duikers naar Spanish Bay. Joey instrueert ons over de eerste specialiteit: de diepe duik. Als we op de duiksite ("The Tunnels") zijn aangekomen hijsen we ons in de wetsuit en maken we ons klaar voor de duik. Achterover het water in, alles ok? Ja? Dan naar beneden. We dalen eerst af naar een mooi stukje zand op zo’n 15 meter. Het voelt allemaal alsof we vorige week nog gedoken hebben. Na iets meer dan 30 duiken beginnen we nu wel te merken dat we het aardig onder de knie beginnen te krijgen. We hebben het drijfvermogen (de buoyancy) direct lekker te pakken en moeiteloos zakken we af naar de 30 meter. De totale duik ...

Studiedag! Al wordt er door de duikschool niet zo moeilijk over de theorie gedaan, we vinden het zelf wel belangrijk om de stof voor het diep duiken en de navigatie doorgenomen te hebben voordat we met de praktijk beginnen. Dus gebruiken we deze dag om te lezen. In de namiddag, nadat we de verplichte stof door hebben genomen gaan we opnieuw snorkelen naar de tarpons. Het valt ons op dat op bijna iedere snorkelboot die aan komt varen een bruine pelikaan landt. Hij laat zich fotograferen met de mensen op de boot en pikt regelmatig een visje mee. Als de boot wegvaart lift hij een stukje mee om dan weer naar de volgende boot te vliegen. Slim dier! Na het snorkelen verkennen we het eiland nog wat verder, nu verder naar het noorden. Iets verderop ligt the Lazy Lizard, een populaire zwem-, zon- en drinkspot. Het ligt aan de zogenaamde Split, een smal kanaaltje dat ooit door de vissers is gegraven zodat ze niet aldoor om het hele eiland heen hoefden te varen om bij de andere kant v...

Uitslapen is er deze reis nog weinig bij geweest maar zelfs nu we niet vroeg op hoeven worden we nog steeds rond 05.00 uur wakker. En dat is veel te vroeg voor een vakantie! Gelukkig is het matras waar we op slapen voortreffelijk, al moeten we nog wel een beetje wennen aan de hitte. We hebben in iedere kamer een grote ventilator maar dit is niet aldoor voldoende om af te koelen en dat zal mede een van de redenen zijn waarom we zo vroeg wakker zijn. Ondanks dat we op een eiland zitten staat er weinig wind. Overdag is het heet, rond de 33 graden, en ‘s nachts koelt het maar een paar graden af tot zo’n 28 a 29 graden.  We ontbijten op de veranda en maken een plan voor de dag. Eerst maar eens naar Frenchie’s Diving om te kijken wanneer we kunnen beginnen met de Advanced cursus duiken. Frenchie’s ligt aan de westzijde van het eiland op zo’n honderd meter afstand van ons huis, lekker dichtbij dus.  Het blijkt dat we overmorgen kunnen beginnen met de cursus, we zulle...

Vandaag verruilen we het vasteland van Belize voor het eilandje Caye Caulker. Het kleine visserseilandje was in de 17e eeuw een favoriete bestemming voor Britse piraten om aan hun boten te werken en nadat in de late 60’er jaren enkele hippies naar dit eiland kwamen is langzaam het toerisme op gang gekomen maar niet zo grootschalig als bijvoorbeeld buurleiland Ambergris Caye. Het eiland heeft nog steeds een lekkere laid-back sfeer en is een uitstekende basis voor duiken en snorkelen.  Vanuit het Belcove Hotel is het maar een paar minuten lopen over de Swing Bridge naar het punt waar de Ocean Ferry Belize gevestigd is. We hebben een paar uur te doden tussen het uitchecken in het hotel en het moment dat de boot vertrekt (13:30 uur) maar dan begint het boarden van de boot. Het zit flink vol en het viertal dronken en extreem luidruchtige Amerikaanse jongeren maakt de tocht iets minder relaxed dan gehoopt. De plaatjes die ondertussen voorbijkomen zijn overigens ...

We worden wakker als de zon net opkomt. We hadden de deur openstaan en de oranje zon werpt een prachtig licht over de kalme zee en de vloer van het huisje. Wat is dit heerlijk wakker worden… Na het ontbijt rijden we terug naar Cockscomb. We zijn helemaal vergeten om te stoppen bij een andere bezienswaardigheid in het park: een in 1983 in de jungle neergestorte Cessna. En die moet Barth als ex-vliegtuigspotter natuurlijk gezien hebben!  Het vliegtuig ligt een meter of honderd vanaf de weg in de jungle en het is een wonder dat de inzettenden (lees de foto van het bord hieronder voor nadere uitleg) het overleefd hebben. Gedurende de hele reis hebben we in ieder restaurant waar we hebben gegeten, groot of klein, duur of local, dezelfde flesjes met saus op tafel zien staan. Het is Marie Sharp’s hot sauce, ontwikkeld door een Beliziaanse vrouw in 1980. Iedereen was laaiend enthousiast over haar saus en ze begon er meer te ontwikkelen. Uiteindelijk is ze ermee de markt op gegaan en nu w...

Om half acht zitten we aan het ontbijt en even later komt de groep met kinderen ook weer binnen, waarna het ontbijtbuffet wordt geserveerd. We eten wat en gooien dan onze bagage in de auto. Op naar Cockscomb! Het Cockscomb Basin Wildlife Reserve is bekend vanwege zijn jaguar sanctuary: sinds 1984 is dit het domein van zo’n 40 tot 50 jaguars en een groot aantal verscheidenheid aan andere dieren. De weg er naartoe is een van de slechtste die we tot nu toe gehad hebben en door de regen van afgelopen nacht is die er zeker niet beter op geworden. Onderweg komen we een zeer bemoedigend bordje tegen. Er worden regelmatig jaguars waargenomen door bezoekers, dus je weet maar nooit! We melden ons bij het bezoekerscentrum en laten ons informeren over de verschillende trails die er te lopen zijn. We besluiten om met een korte trail te beginnen. De Curassow trail is 2,5 kilometer en leidt over een gemakkelijk pad langs een riviertje. In de verte horen we de brulapen en dichterbij ons vliegen meer...